Ulga na złe długi – wyjaśniamy pojęcie

Mechanizm ulgi za złe długi pozwala przedsiębiorcom płacić podatki wyłącznie od tych faktur, które zostały opłacone. Dzięki niej właściciele firm nie muszą martwić się o brak możliwości uregulowania zobowiązań – np. wobec ZUS-u – czy utratę płynności finansowej. Co warto wiedzieć o mechanizmie ulgi na złe długi?

Czym jest ulga na złe długi?

Ulga na złe długi pozwala uniknąć płacenia podatku za faktury, za które kontrahenci jeszcze nie zapłacili. Dotyczy ona zarówno podatku VAT, jak i podatków PIT oraz CIT. Ulga umożliwia korygowanie podstawy opodatkowania VAT i podatku z tytułu świadczenia usług lub dostawy towarów, jeśli nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona – a więc nie została zbyta lub uregulowana w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności.

Kto może korzystać z ulgi na złe długi?

Ulga za złe długi to rozwiązanie dostępne dla czynnych podatników VAT oraz podatników PIT lub CIT. Obecnie mogą korzystać z niej także tzw. podmioty powiązane. Chcąc zastosować ulgę, zarówno wierzyciel, jak i dłużnik muszą spełniać konkretne warunki opisane w ustawach o CIT, PIT czy VAT. Warto jednak wiedzieć, że z ulgi na złe długi nie mogą korzystać wszyscy przedsiębiorcy. Przykładowo, jeśli firma znajduje się w danym momencie w stanie likwidacji lub gdy dłużnik jest przedsiębiorcą zagranicznym, prawo do skorzystania z ulgi nie przysługuje.

Ulga na złe długi a VAT

W przypadku podatku VAT ulga za złe długi pozwala na zmniejszenie podstawy opodatkowania o wartość nieopłaconych faktur. W dniu przed złożeniem korekty wierzyciel musi jednak widnieć na liście czynnych podatników VAT, a od dnia wystawienia faktury nie mogą minąć trzy lata, licząc od końca roku, w którym ją wystawiono. Jeśli kontrahent, który spóźnia się z płatnością, nie należy do czynnych podatników VAT, należy:

  • wpisać wierzytelność do rejestru długów;
  • ogłosić wobec dłużnika upadłość konsumencką;
  • potwierdzić wierzytelność prawomocnym orzeczeniem sądu i skierować ją na drogę postępowania egzekucyjnego.

Podatnik zalegający z płatnością jest zobowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku z nieuregulowanej faktury. Może on dokonać tego najpóźniej w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym minęło 90 dni od ostatecznego terminu płatności. Kiedy już należność zostanie uregulowana, korekty powrotnej dokonuje i wierzyciel, i dłużnik.

Ulga za złe długi a PIT i CIT

W przypadku podatków PIT i CIT podstawa opodatkowania może zostać zmniejszona o wartość, jaka wynika z faktur i umów nieopłaconych w ciągu 90 dni od upływu terminu płatności. Zmniejszenia podstawy opodatkowania dokonuje się w zeznaniu podatkowym za rok podatkowy, w którym minęło te 90 dni. Co ważne, dłużnik musi zwiększyć w zeznaniu podatkowym kwotę do zapłaty o tę z niezapłaconej faktury, umowy czy rachunku. Gdy należność wpłynie na konto wierzyciela, korekty powrotnej dokonuje zarówno on sam, jak i dłużnik. Ulgę za złe długi można stosować również w przypadku zaliczek na podatek dochodowy.