AML – wiesz, czym jest?
Skrót AML dotyczy angielskiego wyrażenia oznaczającego procedury, które mają na celu zapobieganie praniu pieniędzy. Sprawdź, czym jest Anti-Money Laundering i których podmiotów dotyczy.
AML – co to takiego?
AML (ang. Anti-Money Laundering) to procedury i regulacje prawne związane z wykrywaniem, zapobieganiem oraz zwalczaniem prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. Ich głównym celem jest powstrzymanie przepływu i wykorzystywania środków pieniężnych, które pochodzą ze źródeł nielegalnych, a także utrudnianie oszustw podatkowych oraz międzynarodowego przemytu. Procedury ułatwiają również kontrolowanie nielegalnych zachowań użytkowników sieci i wykrywanie podejrzanych transakcji finansowych (np. przesyłanie bardzo dużych kwot).
Czym właściwie jest pranie pieniędzy?
Praniem pieniędzy nazywa się działania mające na celu uwierzytelnienie środków, które pochodzą z nielegalnej działalności. Polega ono m.in. na wprowadzaniu ich do obrotu publicznego i jednoczesnym ukrywaniu źródła ich pochodzenia. Wśród najpopularniejszych metod prania pieniędzy wymienia się:
- structuring/smurfing, czyli dokonywanie licznych, lecz niewielkich transakcji pieniężnych w celu ukrycia śladów ich pochodzenia i uniknięcia wykrycia przez organy ścigania;
- wykorzystywanie kryptowalut do przenoszenia dużych sum pieniężnych;
- nabywanie za pośrednictwem pośredników nieruchomości, dzieł sztuki, antyków czy biżuterii za gotówkę pochodzącą z nielegalnego źródła;
- dokonywanie wielu transakcji gotówkowych w kasynach i zakładach hazardowych.
Przeciwdziałanie praniu pieniędzy – ustawa
Aktualnie w Polsce rolę przepisów przeciwdziałających praniu pieniędzy spełnia ustawa z dnia 1 marca 2018 roku o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. To właśnie ona dostosowuje prawa obowiązujące w kraju do zapisów unijnych i wdraża m.in. V Dyrektywę AML. Zasady ustawy tworzy Parlament Europejski.
Procedury AML – których podmiotów dotyczą?
W treści ww. ustawy zostały określone konkretne podmioty oraz instytucje, które są zobowiązane do wprowadzenia wewnętrznych procedur przeciwdziałających praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Należą do nich m.in.:
- banki i instytucje finansowe;
- firmy ubezpieczeniowe;
- instytucje płatnicze;
- kantory i fundusze inwestycyjne;
- biura rachunkowe;
- adwokaci, radcy prawni, doradcy podatkowi, notariusze;
- pośrednicy w obrocie nieruchomościami;
- przedsiębiorcy zajmujący się sprzedażą dzieł sztuki, antyków i przedmiotów kolekcjonerskich oraz osoby pośredniczące w takim handlu.
Obowiązki związane z AML
Instytucje, które zostały wymienione w ustawie o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, są zobligowane do:
- wdrożenia i przestrzegania procedur AML;
- aktualizowania tych procedur minimum co dwa lata;
- dokonywania oceny ryzyka i weryfikacji swoich kontrahentów pod kątem udziału w praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu;
- raportowania działań niepożądanych i transakcji gotówkowych powyżej 15 tysięcy euro do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej.
Instytucje, które nie stosują się do tych obowiązków, są narażone na kary finansowe i administracyjne, a także inne sankcje karne.