AML – wiesz, czym jest?

Skrót AML dotyczy angielskiego wyrażenia oznaczającego procedury, które mają na celu zapobieganie praniu pieniędzy. Sprawdź, czym jest Anti-Money Laundering i których podmiotów dotyczy.

AML – co to takiego?

AML (ang. Anti-Money Laundering) to procedury i regulacje prawne związane z wykrywaniem, zapobieganiem oraz zwalczaniem prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. Ich głównym celem jest powstrzymanie przepływu i wykorzystywania środków pieniężnych, które pochodzą ze źródeł nielegalnych, a także utrudnianie oszustw podatkowych oraz międzynarodowego przemytu. Procedury ułatwiają również kontrolowanie nielegalnych zachowań użytkowników sieci i wykrywanie podejrzanych transakcji finansowych (np. przesyłanie bardzo dużych kwot).

Czym właściwie jest pranie pieniędzy?

Praniem pieniędzy nazywa się działania mające na celu uwierzytelnienie środków, które pochodzą z nielegalnej działalności. Polega ono m.in. na wprowadzaniu ich do obrotu publicznego i jednoczesnym ukrywaniu źródła ich pochodzenia. Wśród najpopularniejszych metod prania pieniędzy wymienia się:

  • structuring/smurfing, czyli dokonywanie licznych, lecz niewielkich transakcji pieniężnych w celu ukrycia śladów ich pochodzenia i uniknięcia wykrycia przez organy ścigania;
  • wykorzystywanie kryptowalut do przenoszenia dużych sum pieniężnych;
  • nabywanie za pośrednictwem pośredników nieruchomości, dzieł sztuki, antyków czy biżuterii za gotówkę pochodzącą z nielegalnego źródła;
  • dokonywanie wielu transakcji gotówkowych w kasynach i zakładach hazardowych.

Przeciwdziałanie praniu pieniędzy – ustawa

Aktualnie w Polsce rolę przepisów przeciwdziałających praniu pieniędzy spełnia ustawa z dnia 1 marca 2018 roku o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. To właśnie ona dostosowuje prawa obowiązujące w kraju do zapisów unijnych i wdraża m.in. V Dyrektywę AML. Zasady ustawy tworzy Parlament Europejski.

Procedury AML – których podmiotów dotyczą?

W treści ww. ustawy zostały określone konkretne podmioty oraz instytucje, które są zobowiązane do wprowadzenia wewnętrznych procedur przeciwdziałających praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Należą do nich m.in.:

  • banki i instytucje finansowe;
  • firmy ubezpieczeniowe;
  • instytucje płatnicze;
  • kantory i fundusze inwestycyjne;
  • biura rachunkowe;
  • adwokaci, radcy prawni, doradcy podatkowi, notariusze;
  • pośrednicy w obrocie nieruchomościami;
  • przedsiębiorcy zajmujący się sprzedażą dzieł sztuki, antyków i przedmiotów kolekcjonerskich oraz osoby pośredniczące w takim handlu.

Obowiązki związane z AML

Instytucje, które zostały wymienione w ustawie o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, są zobligowane do:

  • wdrożenia i przestrzegania procedur AML;
  • aktualizowania tych procedur minimum co dwa lata;
  • dokonywania oceny ryzyka i weryfikacji swoich kontrahentów pod kątem udziału w praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu;
  • raportowania działań niepożądanych i transakcji gotówkowych powyżej 15 tysięcy euro do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej.

Instytucje, które nie stosują się do tych obowiązków, są narażone na kary finansowe i administracyjne, a także inne sankcje karne.